Dersim’in kayıp kızları ve sütlerini yere döken analar!

 
Zulüm aynı, kurbanlar farklı!

Ali Emir Pakkan, 11 Mayıs 2017

1937’de, Dersim harekatı başladı. Kod adı
“Tunç Eli”ydi. Resmi rakamlara göre; 13 bin kişi öldürüldü, 12 bin kişi sürgüne gönderildi. Mağaralara sığınan kadın ve çocuklar gaza boğuldu. Kara vagonlara doldurulan Dersimliler, Diyarbakır’dan Aydın’a ve Denizli’ye kadar bazı İllere gönderildi! Yavrular anne-babasından koparıldı. Evlatlık verilen kızların saçları tıraş edildi. İsimleri değişti. Acı ve hüzünle dolu yeni bir hayata merhaba dediler! Türkçe bilmiyorlardı. Çoğu zorla evlendirildi!

Dersimlilerin yok edilmesi için pek çok sebep vardı ama en büyük suçları yeni rejime itirazlarıydı; Kimliklerini korumak ve inançlarını yaşamak istiyorlardı! Tek parti, tekke zaviye ve cemevlerini kapatmış, bir kimliği dayatıyordu topluma! Direnç gösterenler için iki tercih bulunuyordu; ya sürgün ya ölüm! Dersimli ikisini de yaşadı! Dersim kanayan bir yaraydı! Bugünlere geldi acısı!

Yaklaşık 80 yıl sonra yeni bir kıyım var Anadolu topraklarında! Yine tek parti ve yine aynı yöntem… Analar zindanlarda, sütlerini toprağa sağıyorlar. 17 bin bebekli kadın, çocuklarından koparıldı! 500 bebek cezaevlerinde. 100 binin üzerinde insan işsiz bırakıldı! Açlığa mahkum edildi aileler. Mallarına el kondu. Banka hesapları donduruldu. Kaçırılanlar var! Kanlı baskınlar planlanıyor… Cezaevleri, işkence merkezi. Bu insanların tek kusurları, hizmet hareketine mensup olmak! Okullar, hastaneler açmak, üniversiteler kurmak, burs vermek!

Dersim Katliamına adı karışanlardan bazıları yıllar sonra hatıralarında, o yılları yazmaya utandılar! Cinayetleri üstlenmekten kaçındılar! Ama kaçamadılar… Dersimin kayıp kızları ortaya çıktı ve gerçekleri yüzlerine çarptılar…
Bugünkü zalimler de, sütleri kesilen analar ve onların çocukları ile anılacaklar! Kaçamayacaklar…

Aliemirpakkan@gmail.com
Twitter@AliEmirPakkan

Reklamlar

Yazar: serbestgazeteci

Merhaba, Mesleğe muhabir olarak başladım. Çalıştığım gazete ve dergide idari görevlerim olsa da muhabirlikten kopmadım. Şimdi hiç bir yere bağlı değilim. Siyaset ve yakın tarih ilgi alanım. Dilerim bu satırlarla, tarihe tanıklık görevimi yerine getirmiş olurum…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s